Αρκετά ξεχασιάρηδες αποδεικνύονται οι Έλληνες που συχνά αφήνουν διάφορα προσωπικά τους αντικείμενα όταν παίρνουν ταξί ή λεωφορείο για να μετακινηθούν. Το φαινόμενο φαίνεται να έχει ενταθεί την περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού.
Σχεδόν καθημερινά οι οδηγοί των δύο Μέσων Μεταφοράς μαζεύουν τα απολεσθέντα και τις περισσότερες φορές οι ιδιοκτήτες εντοπίζονται και τα αντικείμενα επιστρέφονται.
«Είναι ένα φαινόμενο που πάντα υπήρχε, αλλά την περίοδο της “συμβίωσης” με τον κορονοϊό έχει αυξητικές τάσεις» εξηγεί ο πρόεδρος του Σωματείου Ιδιοκτητών Ταξί Θεσσαλονίκης «Ο Ερμής», Κλήμης Λεοντιάδης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού/Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM».
«Τις περισσότερες φορές ο κόσμος βιάζεται, αναγκαζόμαστε να αφήσουμε τον επιβάτη ακριβώς στο σημείο προορισμού του, όπου μπορεί να έχει κίνηση, αυτός προσπαθεί να βγει από το όχημα γρήγορα και το αποτέλεσμα είναι να ξεχάσει μικροαντικείμενα ή ακόμη και να του πέσουν από την τσέπη. Ορισμένες φορές μάλιστα, είναι μεγάλης αξίας» συμπληρώνει ο κ. Λεοντιάδης.
Τα αντικείμενα που μένουν «ορφανά»
Κλειδιά, πορτοφόλι, κινητό και τσαντάκια, είναι από τα πιο συνηθισμένα αντικείμενα που βρίσκουν στο κάθισμα οι οδηγοί ταξί, άλλα δεν είναι τα μόνα που αφήνουν πίσω τους οι επιβάτες κατά την αποβίβασή τους. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του Σωματείου Ιδιοκτητών Ταξί, το πιο ασυνήθιστο που ξεχάστηκε μέσα σε όχημα, δεν ήταν καν αντικείμενο.
«Συνέβη πέρυσι και μας αναστάτωσε και κινητοποίησε όλους. Ήταν η περίπτωση που μια οικογένεια που είχε επιβιβαστεί στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, φτάνοντας στο ξενοδοχείο τους, άφησαν μέσα στο ταξί το σκυλάκι τους, που κοιμόταν στο ειδικό κλουβάκι μεταφοράς», περιγράφει ο κ. Λεοντιάδης. Ξαφνικά, το γάβγισμα του σκύλου, που έμεινε χωρίς τα αφεντικά του, χτύπησε συναγερμό στους οδηγούς.
«Κινητοποιηθήκαμε όλοι, υπήρξε μια κατάσταση με γρήγορα αντανακλαστικά, και το σκυλάκι παραδόθηκε στην οικογένεια, τα μέλη της οποίας εξήγησαν ότι ξεχάστηκε, γιατί ο ένας νόμιζε πως το πήρε ο άλλος, ακριβώς όπως στην ταινία “Star24 Alone”! Πάντως όλοι τους και ειδικά τα παιδάκια, έλαμπαν από χαρά όταν ξαναπήραν στα χέρια τους το κατοικίδιο τους», ανέφερε στο «Πρακτορείο FM».
Οι οδηγοί ταξί επισημαίνουν ότι είναι μεγάλη η ανακούφιση για αυτόν που βρίσκει αυτό που ξέχασε, αλλά αντίστοιχα μεγάλη είναι και η χαρά για τους ίδιους που το παραδίδουν. Όταν δεν θυμάται ο πελάτης ποιο ταξί είχε πάρει για τη διαδρομή του, γίνονται ανακοινώσεις στην κοινότητα, κάτι που είναι ακόμη πιο εύκολο σήμερα με τις εφαρμογές και τις κλήσεις σε ραδιοταξί. Τα αντικείμενα αξίας παραδίδονται κυρίως στα αστυνομικά τμήματα. Εκεί μπορεί ο επιβάτης που πιστεύει ότι έχει χάσει κάποιο αντικείμενο να το αναζητήσει και οι αστυνομικοί να διακριβώσουν αν πρόκειται για τον κάτοχο, ώστε να το επιστρέψουν.
Την πρωτιά πάντως στα απολεσθέντα έχουν και με διαφορά οι ομπρέλες. Το αξεσουάρ της βροχής ή και της έντονης ηλιοφάνειας είναι το πιο σύνηθες αντικείμενο που ξεχνούν οι επιβάτες στο ταξί, ειδικά όταν το βάζουν στο πορτ μπαγάζ. «Δεν υπάρχει ούτε ένα όχημά μας, στο οποίο να μην έχει ξεχάσει κάποιος μια ομπρέλα, πολλές από αυτές δεν τις αναζητούν και τις έχουμε στα απολεσθέντα μας μήνες ολόκληρους» σημειώνει .
Τα ξεχασμένα των λεωφορείων
Οι οδηγοί των λεωφορείων εντοπίζουν επίσης πράγματα που ξέχασαν επιβάτες. «Βρίσκουμε σχεδόν καθημερινά τσάντες ή σακούλες που έχουν μέσα ιατρικές εξετάσεις ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας, τα βιβλιάρια υγείας και πολλές φορές και τα φάρμακά τους» δηλώνει ο Γιάννης Δήμκας, πρόεδρος των εργαζομένων στον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ), μιλώντας στο ΑΠΕ- ΜΠΕ.
Πριν από λίγες ημέρες είχε προκαλέσει εντύπωση και απέσπασε θετικά σχόλια η κίνηση του οδηγού που βρήκε κάτω από το κάθισμα του λεωφορείου 9.000 ευρώ και αμέσως παρέδωσε τη σακούλα με το μεγάλο χρηματικό ποσό στην αστυνομία και τελικά τα χρήματα βρέθηκαν στα χέρια του κάτοχου τους.
Κάτω από τα καθίσματα ή και πάνω στις θέσεις σε κάποιες γραμμές λεωφορείων είναι τα πιο συνηθισμένα σημεία που αφήνουν πίσω τους τα πράγματα οι ξεχασιάρηδες, μεταξύ των οποίων μέχρι και τεράστιες βαλίτσες. Όταν υπάρχει σταθμάρχης, το αντικείμενο παραδίδεται σε αυτόν και όταν είναι μεγάλης αξίας ενημερώνεται το κέντρο και μετά οδηγείται στο γραφείο απολεσθέντων του οργανισμού, σημειώνει ο κ. Δήμκας.
